Dear diary... I'm in love with Melbourne!

Dear diary,
En familie en vrienden,

Na de jaarwisseling gingen veel mensen van de Australian Backpackers groep voor veel geld met de bus, de trein of het vliegtuig van Sydney naar Melbourne. Ik gaf mezelf de uitdaging om het op een andere manier te doen, ik wilde gratis en voor niets liften naar Melbourne. Ik begon op een plek net buiten Sydney waarvan ik dacht dat het wel een goede startplek zou zijn, dat was vóór ik daar aankwam. Het bleek een hele slechte startplek te zijn en na ruim een uur (als het er geen twee waren) met m'n duimpie omhoog te hebben gestaan langs de kant van de weg besloot ik naar de kust te gaan, want daar zou het vast drukker zijn met backpackers en zo. Helaas begon het te regenen, voor mij het teken om in plaats van te liften gewoon lekker een hosteltje te pakken in Wollongong (net ten zuiden van Sydney aan de kust) en te gaan pitten na een lekkere Domino's pizza. De eerste superkorte liftdag was dus niet echt een succes te noemen, helemaal niet zelfs.

De volgende dag dan. Waar ik de vorige dag pas startte rond drie uur s'middags besloot ik deze keer maar vroeg op pad te gaan. Na een halfuurtje lopen richting de snelweg had ik mijn eerste lift te pakken. Ik zat naast een hele aardige gozer die me wel even naar Melbourne wilde rijden (950-1250 km, minstens 12 uur rijden). Helaas moest hij werken en dus bleef het bij Kiama, ook leuk en mooi. Na even toeristje spelen werd ik al snel opgepikt door mijn volgende nieuwe vriend. Ik ga niet de hele dagen en elke rit tot in de details bespreken, ik kan jullie wel vertellen dat ik telkens heel snel opgepikt werd, de leukste mensen heb ontmoet (ook nog een paar biertjes met hen heb gedaan) en de mooiste wegen en natuur van New South Wales en Victoria gezien heb. Na Kiama waren mijn tussenstops van de dag: Shoalhaven Heads, Nowra, Bateman's Bay, Moruya, Narooma en tot slot Merimbula waar ik dacht wel even op een camping te kunnen slapen. Niet dus. De camping zat vol en de receptie was dicht. De enige andere optie was mijn tentje om 22.30 op te zetten tussen de bomen bij het strand. Het was illegaal om daar te kamperen en dus had ik mijn wekker gezet om 06.00 zodat ik nog voordat iemand mij zag mijn spullen alweer ingepakt kon hebben. Dat mislukte en dat was maar goed ook. Toen ik uit de bosjes kwam keek een oude vrouw die met haar hond aan het wandelen was nogal raar op, maar we raakten aan de praat. Het was een hele lieve vrouw, ze was Nederlands maar ze woonde al zo lang in Tasmanië dat ze de taal verleerd was. Hoe dan ook, ik had zodoende om 6.30 al een lift te pakken.

Zo ging ik door naar Genoa, Cann River en Bairnsdale waar ik vast kwam te zitten met nog 200 kilometers te gaan. Toen heb ik toch maar ff de trein gepakt. Uiteindelijk heb ik ruim 700, zo niet 800 km gelift met 9 verschillende ritten. Mijn missie om vollledig te liften naar Melbourne was niet geslaagd, maar toch wel een beetje vond ik zelf.

Na het eerste nachtje bijkomen in Melbourne ben ik met Marijke op pad geweest (ook van de Australian Backpackers groep en de enige die net zo gestoord als ik was om lekker om vier uur s'nachts op te staan voor de EK-finale handbal). Eerst zijn we naar de gezellige Brunswick Street geweest, met veel barretjes en eettenten, vervolgens met nog wat mensen gechilld bij het heerlijk relaxte St. Kilda strand.

De volgende dagen heb ik wat meer met Hester en Rosaly (ook AB groep) uitgehangen.
We hebben veel gezien van het mooie Melbourne: het National Arts museum of Victoria, Hozier en ACDC Lane, Flinders Station en een drie uur durende stadstour met daarbij nog vele gebouwen met goede verhalen. Zelf heb ik nog een wandeling door de stad gedaan met een bezoek aan het Immigration Museum, een hele goede Banksy expositie en ook nog even langs het sportgedeelte van de stad gelopen met het grootste cricketstadion van Australië en natuurlijk de Hisense en de Rod Laver Tennis Arena.

Het leukste was mijn zoektocht naar uitzicht over de stad zonder ervoor te betalen. Elke lift van een wolkenkrabber geprobeerd en bij eentje stond op de lift: Resort 4th floor. Ik ben maar gewoon gaan testen hoe de beveiliging was... keihard afgekeurd. Ik liep zo het resort binnen met mijn verkleurde petje van het zweet en mijn kleren die ik al drie dagen achter elkaar droeg, terwijl iedereen daar naar binnen kwam met Michael Kors tasjes, Gucci zonnebrillen (terwijl het resort binnen was) en al een handdoek om de middel van het hotel zelf. Het resort had een heerlijke sauna, jacuzzi, natuurlijk een mooi zwembad met de lekkerste ligstoelen en hemelbedden, fitnessruimte en tennisbanen op het dak. Ik besloot eerst maar een halfuurtje te douchen om vervolgens ook een witte handdoek mee te nemen en op een ligstoel te gaan liggen. Daar lag ik dan tussen de dikke Russen met hun zonnebank bruine modellen en veels te verwende kinderen in wat het resort van het Crown Hotel bleek te zijn. Ik heb even gecheckt, de goedkoopste kamer die ik daar had kunnen krijgen was 700 dollar, per nacht (!).

Ik ben in de volgende dagen nog teruggegaan om ook de immense speelhal, het casino (waar later die week bij een pokertoernooi voor 1,7 miljoen zou worden gespeeld) en het sportcafé/bioscoop te ontdekken, echt prachtig!

Melbourne is een leuke, sportieve, artistieke stad met mooie parkjes, mooie gebouwen en luxe winkelstraten. Maar waar bij Sydney de stranden er uit springen is dat bij Melbourne toch echt de gezelligheid met de hipsterstraatjes, bars en streetart. Het is tijd om Melbourne en zelfs heel Australië (tijdelijk) achter me te laten. Om middernacht vertrekt er namelijk een vliegtuig richting Nieuw-Zeeland om ene Roy Bakker af te zetten in Auckland. Deze jongen gaat namelijk anderhalve maand reizen door het land van de kiwi's en de Maori!

Cheers guys!